Ode aan onze helden

Ode aan onze helden

Ode aan onze helden 150 150 Nudge Cycling

Toen ik deze ochtend vroeg op de fiets stapte, bidonnen in de houders, bril op de kop, mijn knuisten stevig in het stuur geklemd.
Was het de stilte die me opviel, je hoort de vogels fluiten, het zoeven van de banden over het asfalt, een windvlaag die de bladeren doet ritselen.
Je gedachten dwalen af, de ketting van je fiets ratelt, je hoort hoe de pedalen rondgaan.
Gedachten demarreren hardop in je kop.
Je denkt aan onze helden in de zorg, de huisarts, de verplegers, schoonmakers, chauffeurs, vakkenvullers.
Prachtige machtige mooie mensen, die ons zoeken in de duistere gitzwarte nacht, en ons dan weer terug brengen naar het licht.
Tour de France, daar reed ik dan, eenzaam en alléén op de col du Galibier, zweet parelde langs mijn gezicht, het zout prikte in mijn ogen, bergop werd ik zwaar op de proef gesteld, in de afdaling wist ik weer hoe sterk ik was.
Aan de finish applaus.
Al dat afzien stelde helemaal geen reet voor, bij wat al onze helden voor elkaar boxen, en er voor zorgen dat de wereld niet in zijn geheel instort.
Je bent moediger dan je geloofd, sterker dan je lijkt, en slimmer dan je denkt.
Saamhorigheid zijn we nu nodig, en juist dat is het Oranjegevoel, reageren vanuit het hart, want puur, is beter dan perfect.
#derrrannn

    We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.
    Hoe kunnen we je helpen?
    Powered by